… ზოგჯერ, ათი-თხუთმეტი წუთი გალენჩებული ვუყურებ ხოლმე, როგორ თამაშობენ კრავაი და ანდრია და ბრიყვული ნეტარებით ვფიქრობ, რომ მსოფლიოში ყველაზე საყვარელი, ყველაზე საინტერესო და ყველაზე სასაცილო ბავშვები მყავს. მათ შესახებ ყველაფერს ვაგროვებ – გამონათქვამებს, ფოტოებს, ვიდეოებს… ყველაფერს გაგიზიარებთ და იცით, რატომ? – ათასნაირი ენერგიის წყარო არსებობს _ ატომურიო, ჰიდროო, ქარიო, წყალიო… ბავშვისას ვერაფერი შეედრება. ნუ, მხოლოდ მზე თუ შეიძლება შეადარო. არ გჯერათ? – თქვენ თუ არ გყავთ, ხომ ეყოლება ვინმეს მახლობლად ბავშვი – მეზობელს, ნათესავს… სთხოვეთ და მძინარე პატარას სულ ხუთი წუთი, გულისყურით დააკვირდით. მალევე იგრძნობთ, როგორ თბებით შიგნიდან დაუძლეველი და კეთილი ძალით, როგორ მშვიდდებით და როგორ ძლიერდებით. სცადეთ – სიტყვაზე ნუ მენდობთ…
ყველაფერზე მეტად მოგზაურობა მიყვარს. მნიშვნელობა არ აქვს, სად წავალ – მცხეთაში, ქუთაისში თუ ლისაბონში. ნებისმიერი მოგზაურობისთვის გულმოდგინედ ვემზადები _ გურჯაანში მივდივარ თუ აკრაში, აუცილებლად მიმაქვს ფოტოაპარატი, ჩემი განუყრელი ზურგჩანთა პატარა თერმოსით, ლაპტოპითა და აიპოდით, პირველი დახმარების აფთიაქით, ფანარით და ჯაყვით. ალბათ გულუბრყვილობაა, მაგრამ მაქვს განცდა, რომ თითოეული მათგანი ჩემი ერთგული თანამგზავრია. იქნებ, იმიტომ, რომ ყველა ამ ნივთთან პატარა თავგადასავლი მაკავშირებს _ ზოგი სასაცილო, ზოგი სახიფათო… ჰო, კიდევ მთავარი დამავიწყდა – როგორც ყველა თავმოყვარე მოგზაურს, მოგზაურობაზე არანაკლებ მოყოლა მიყვარს. ამიტომაც გპირდებით, ამ კატეგორიაში ბევრს წაიკითხავთ და ნახავთ _ ისტორიებს, ფოტოებს, ვიდეოებს – საქართველოდან, ავსტრალიიდან აფრიკიდან, ამერიკიდან… სადაც ვყოფილვარ და რაც კი მინახავს.
მე ასე ვფიქრობ – არიან ადამიანები და არიან დიდი ადამიანები. ადამიანებმა დიდი ადამიანებისგან უნდა ისაწვლონ, როგორ იცხოვრონ უბრალოდ და შინაარსიანად .